Home

Een schitterend gebrek - Arthur Japin (2003), 77-78.

Niet ver van Pasiano woonde aan de oever van de Livenza een stokoude kluizenaar in een wijnvat. Zijn leven lang had het oudje streng gevast en gebeden. Hij geselde zichzelf meedogenloos en ontzegde zich ieder aards genoegen. Dit alles volbracht hij in de hoop één maal voor zijn dood een wonder te mogen verrichten en zoals Christus over het water te lopen. Dit was zijn enige doel. Hiertoe oefende hij zich elke dag van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Er hingen voor zijn woning dan ook altijd wel een paar habijten te drogen.
   Op een dag vond men zijn waslijn echter leeg. De bejaarde zat voor zijn fust op de grond en deed zich te goed aan lamsgebraad en een fles lambrusco.

Kaapstad. Toen ik hier vorige week aan kwam regende het, desondanks voelde ik me er gelijk thuis. De regen is gelukkig vertrokken; het is hier de afgelopen week elke dag stralend weer geweest en het goede gevoel is geblevene. Want wat is Kaapstad een fantastische stad. Bijna niet te beschrijven, maar toch ga ik het proberen.

Kaapstad is veilig, wat een hele verademing is na 2.5 maand continu op je hoede zijn en nergens veilig alleen te kunnen lopen. Hier kan ik rustig 's nachts over straat lopen. En nee, dat is niet naief. Kaapstad is schoon, met vriendelijke mensen. De sfeer is er ontspannen en in de straat waar ik verblijf zijn talloze winkels, cafeetjes en restaurants. 

Hermanus, de plaats waar je in de maanden juli t/m december 98% kans hebt om walvissen te spotten. Aangezien een walvistocht op een boot mij niet heel verstandig leek in verband met mijn 'bewegingsziekte', leek dit mij de perfecte plaats om walvissen vanaf het land te gaan spotten. Stijn en Hans vertelden me al dat ik er velen zou zien, dus ik had er alle vertrouwen in dat het goed zou komen.

Ik was er een dag en deed een 3 uur durende hike langs de kust. Tijdens de hele hike heb ik geen enkele walvis gezien. Eenmaal terug in het dorp moest ik er eigenlijk wel hard om lachen, dat nu ik het in 'het' walvisdorp was er geen enkele walvis te bekennen was. Ik besloot mezelf dan maar te trakteren op een lekkere lunch. Salade met peer en gorgonzola. Dit bleken 2 peren te zijn met wat gorgonzola en 3 blaadjes sla. Tweede teleurstelling van die dag, wat kijk ik weer uit naar de lekkere maaltijdsalades van 't Gelagh zeg ;-). 

Na heel veel kustplaatsjes in Zuid Afrika te hebben bezocht vond ik dat ik toch ook nog naar een plaats in het binnenland moest gaan. Dat werd Oudtshoorn, een plaatsje wat bekend staat om zijn struisvogels en midden in de Kleine Karoo ligt.

Struisvogels worden hier gefokt en zijn hier net zo normaal als koeien in Hellouw. Ze staan met grote aantallen bij elkaar in een weiland en dat weiland na weiland achter elkaar. Eergisteren keek ik zelfs verbaasd op toen ik een koe in een weiland zag staan. Best gek voor een nuchtere Hollander!

En omdat struisvogels hier net zo normaal zijn als koeien in Nederland wordt dat hier ook veel gegeten.. Zo heb ik de afgelopen dagen meerdere malen struisvogelbiefstuk op, wat trouwens net 'gewone' biefstuk is. Met het ontbijt at ik scrambled struisvogelei en met lunch struisvogelomelet. Dit laatste smaakt trouwens wel bijna hetzelfde als kippenei, alleen is het vele malen groter.

Waarom doe ik dit? Ben je er klaar voor? Nee.. Ik denk het niet?! ****, ****, waarom ben ik hier aan begonnen? Ik wil niet meer! Je gaat het toch doen. Nee, echt, ik wil echt niet meer! 5 - 4 - NEEEEEE - 3 - Oh nee, ik ga echt... 2 - 1 - BUNGY!!!! Whaaaaaaaaaaaaaa...

[i]Hoe zou je het vinden als je dagen vol zorgen zijn
Je bent zo jong en klein, het doet enorm pijn[/i]
[i]Het hartje van een kind is zo breekbaar als porselein
Dus neem nou de tijd om dit even te horen
Want als wij niks doen dan is hun leven verloren
Iedereen heeft het recht op een eerlijke leven
En ze kunnen nog zoveel op deze wereld beleven
Kom we geven ze een kans en bieden ze hulp
Hou je koppie omhoog en kruip niet in je schulp
Steek de handen in elkaar, want dan staan we sterk
Nee, we kijken niet toe, we gaan aan het werk[/i]

[i]- Ali B & Marco Borsato: Wat zou je doen[/i]

Jeffrey's Bay is DE surfplaats van Zuid Afrika en naar het schijnt ook een van de beste ter wereld. Alles draait er dan ook om surfen. Afgelopen dinsdagavond wist men er bijvoorbeeld al dat er aanstaande zaterdag om 5 uur 's ochtends een geweldige golf zal komen. Klinkt bizar, niet dan? Ik verwachtte op de een of andere manier van deze plaats en had er dan ook bijna een week voor uitgetrokken, maar eenmaal daar kwam ik erachter dat er heel weinig aan is als je niet kan surfen. En helaas, dat kon ik na die paar lessen nog steeds niet. Omdat ik lessen te duur vond, ik niet het vertrouwen in mezelf had dat ik het in een paar dagen ging leren, besloot ik na 2 (overigens leuke dagen) door te reizen naar Storm's River, waar ik eigenlijk niet gepland had heen te gaan maar wat tot nu toe goed bevalt. Dat is het heerlijke aan alleen reizen; ik verander mijn 'plannen' elke dag en het maakt gewoon helemaal niets uit. Heerlijk!

Na twee maanden verblijf in kleine dorpjes, had ik ernstige behoefte om weer eens in een stad te zijn en omdat ik toch naar de dokter moest, besloot ik een paar dagen naar Port Elizabeth te gaan. Dit is de 4 na grootste stad van Zuid Afrika en dankt zijn naam aan een vrouw uit Engeland, de vrouw van een of andere belangrijke man in Port Elizabeth. Toen zij op 28 jarige leeftijd overleed werd haar hart uit haar lichaam gesneden en later bij haar man begraven in Engeland.. Hoe romantisch.

Mijn eerste week als backpacker zit er alweer op! De tijd gaat ongelooflijk hard.. Ik heb de hele week zwaar onder de Neurofen gezeten door pijn in mijn lies en nek, koorts en heb me niet echt top gevoeld. Omdat ik in het weekend in Amanzimtoti was en ik dus niet naar een dokter kon en er in een straal van 100km rondom Coffee Bay geen dokter te vinden was, kon ik vandaag pas in Port Elizabeth, waar ik nu ben, naar een dokter. De bult op mijn rug bleek geen muggenbult maar een tekenbeet te zijn en de bult in mijn lies was dus een opgezwollen lymfeklier. Van de dokter kreeg ik antibiotica, nog wat meer pijnstillers en de geruststellende woorden dat ik me binnen een paar dagen een stuk beter zal voelen.

“Na de eerste maand was ik blij dat ik nog een maand bleef; het leek me vreselijk om nu al afscheid van jullie te moeten nemen. Na nog een maand is dat gevoel alleen maar erger geworden. Ik voelde me thuis bij jullie. Ik gaf jullie aandacht, jullie gaven mij aandacht en samen hadden we het leuk. Tot nu. Ik ga verder. In gedachten zullen jullie mijn hele leven bij me zijn, maar fysiek moet ik nu afscheid van jullie nemen. Bedankt dat ik twee maanden een deel heb mogen uitmaken van jullie leven. Ik hoop wat toegevoegd te hebben aan jullie leven. Andersom is dat zeker het geval.”

Vorige week ontmoette ik je voor het eerst. Ik was gelijk van je onder de indruk. Je was klein, net als ik, en keek met grote, verbaasde ogen de wereld in. Je was stil en trok je terug van de grote menigte mensen om je heen, allemaal geïnteresseerd in jou. Een paar dagen later zag ik je weer. Je maakte gevoelens in me los die ik nog nooit ervaren had. Je was ruim 1.5 jaar oud, maar zag eruit als een baby van een paar maanden. Je was 56 centimeter lang en 6 kilogram zwaar. Zelf zitten kostte je moeite en verder kon je niets.

Wat doe je als je in de Zuid Afrikaanse H&M (de Mr. Price) voor €16,- de perfecte galajurk tegenkomt? Eerst Karin maar eens bellen, die een paar pashokjes verderop staat. ‘Karin, wat moet ik doen?’ ‘Meenemen natuurlijk!’ ‘Ja maar, ik ga nog een maand backpacken?’ ‘Nou, dan is ie wat verfrommeld’ ‘Oke, doei!’. Ik neem hem mee. Laten liggen kan inderdaad echt niet. Verdere aankopen: twee paar schoenen, zo’n negen shirtjes en nog een jurkje. Voor minder dan €50,-. Geen idee hoe ik het in Nederland ga krijgen (en vooral, een maand met me mee ga slepen in ZA), maar ik heb nog een week de tijd om daarover na te denken. Het is maar goed dat ik deze Mr. Price pas na 2 maanden ontdekt heb.

41 dagen geleden vertrok ik uit Nederland. Over 41 dagen vertrek ik uit Zuid Afrika. Vandaag ben ik precies op de helft van mijn reis. Een mooi moment om stil te staan bij alles wat ik doe. De tijd gaat snel, ontzettend snel. Vanaf het moment dat ik hier ben voel ik me op mijn gemak in Zuid Afrika en maak ik enorm mooie dingen mee. Van tevoren dacht ik dat het op een gegeven moment wel zou wennen, het leven in Zuid Afrika, dat je op een gegeven moment nergens meer van opkijkt. Maar steeds weer word ik verrast en maak ik weer iets geweldig mee. Het lijkt juist alsof ik in de loop der tijd steeds meer dingen meemaak. Een nachtje slapen op Agape, een bezoek aan de Zuid Afrikaanse kapper, een lift achterin in een bakkie (pick up) en ‘Het is stil aan de overkant’ zingen tussen honderden Zuid Afrikanen? Ik maakte het allemaal mee deze week.

Vorige maand waren er 2 Canadese meiden als vrijwilliger en spraken we dus eigenlijk altijd Engels. Hieruit bleek dat mijn Engels, op zijn zachtst gezegd, niet héél goed was.. Ik heb vele uitspraken gedaan die perfect in het boekje ‘I always get my sin’ zouden passen. Eén ervan was: ‘Is it short brook weather?’. Juist. Hoewel ik het heel jammer vond dat deze meiden weggingen, was ik aan de andere kant ook wel blij dat er 4 Nederlanders voor in de plaats kwamen en ik thuis tenminste weer fijn Nederlands kon praten. Tot bleek dat ze alle 4 Fries waren en Karin ook een Friese achtergrond heeft en er in huis dus regelmatig Fries wordt gesproken. Waar ik dus ook weer helemaal niets van begrijp ik als ik probeer iets te zeggen of het probeer te begrijpen, dit ook finaal verkeerd heb.. Deze uitspraken durf ik niet eens hier op het internet te zetten, dat zou echt te beschamend zijn.

De kinderen hadden vakantie, het was mooi weer en dus gingen we een dag naar het strand. Het busje van Hlo (a.k.a. Slow) werd volgeladen met kinderen, vrijwilligers, 35 liter limonade (inschattingsfoutje van mij), 8 broden met jam, pindakaas en chocopasta, 2 zakken chocolade, 50 koekjes, 8 kg appels, 30 handdoeken, 3 ballen en een vlieger. DJ Fresh (Zuluhouse, erg leuk) knalde uit de speakers en we gingen op weg naar Durban North Beach.